Σκέψεις μου

Στο σκοτάδι

Πολλές φορές, περπατάω τα βράδια στο σπίτι, μέσα στο σκοτάδι, στο απόλυτο σκοτάδι, εσκεμμένα. Προσπαθώ να μην πατήσω κάτι, από όλα αυτά που είναι ριγμένα στο πάτωμα, με μόνο όπλο τη μνήμη, τις αποθηκευμένες εικόνες του μυαλού.

Η Μερέντα

Τα μάτια θολά, ίσως ναναι η αρρώστια, κεφάλι βαρυ, ανάμνηση γλυκειά.. Ψηλή, καλλίγραμμη, πατούσες δυνατά.. Λατίνα θεά, και έμεινα μόνος.. το σημαδάκι στα χείλη, σαν υπόλειμμα από μερέντα, ποιός δεν θέλει να το φάει;

Ο μέγας Μόνος

Ένα σιγοψιθύρισμα στ’ αυτί, στίχων μοναδικών και άγνωστων, μιάν αγκαλιά για να κρυφτείς και να κουρνιάσεις, πρώτη φορά τις αλήθειες σου να πείς και να ακούσεις, με μυρωδιά απλόχερα να θρέψεις τα σεντόνια, δεν ήταν αρκετά. Κάτι απλό και όμορφο,… (READ MORE)

Κρίση Πανικού (Τα τρία F)

Με έναν φριχτό πόνο στην πλάτη αρχίζει η δοκιμασία, άξαφνα, απρόσμενα. Το ρυάκι γίνεται χείμαρρος, σε παρασέρνει και πέφτεις από τον καταρράκτη. Χτυπάς παντού, κάθε μώλωπας και μια ιστορία. Πονάς. Πραγματικά. Ανάγκες και συνήθειες χάνονται, που καιρός για τσιγάρο. Μέσα… (READ MORE)