Μόνον ο καθένας ξέρει τον καημό του και τους φόβους του.. όλα τα “σε νοιώθω” και “σε καταλαβαίνω”, δυστυχώς, είναι στην καλύτερη περίπτωση, καλοπροαίρετες πράξεις συμπάθειας, χωρίς κανένα αντίκρυσμα..
Αγνώστου (1962- )
Text or shortcode

Blog

Το τσιγάρο σαν μονάδα χρόνου/πόνου

Από τότε που άρχισα να καπνίζω εφήυρα μιά νέα μονάδα χρόνου, το Τσιγάρο. Έκανα το πρώτο μου τσιγάρο, την πρώτη μέρα, στην πρώτη γυμνασίου. Από τότε δέθηκα με αυτό, όσο με τίποτε άλλο στον κόσμο. […]

Read More

Περί “τσιτάτων”..

Πρώτα από όλα διαφωνώ στη χρήση ελληνοποιημένων ξένων λέξεων στην ελληνική γλώσσα, γραπτή ή προφορική, ιδίως όταν υπάρχουν τόσο ωραίες ελληνικές λέξεις όπως “απόφθεγμα” (και πί και φί και θήτα και γάμα και μί, μαζί), […]

Read More

Η Ζαν η πεταλίδα

Απόπειρα συγγραφής παραμυθιού, μάλλον για μεγάλους, ιδέα που μου ήρθε ανεβαίνοντας την οδό Πόντου στην Καλαμαριά, σκεφτόμενος την φίλη μου την “Ζάν”.. Η Ζαν η πεταλίδα Εισαγωγή Η Ζαν η πεταλίδα ζούσε στη θάλασσα, κοντά […]

Read More

Στις 6:22… γυμνός..

γραμμένο στις 6:22.. χωρίς γυαλιά. Γυμνός. κάθε ξημέρωμα στύβω τα μαξιλάρια. μονος. το μόνο που βγαίνει είναι ευχές. πότε-πότε και κάποιο άρωμα. τι να κάνεις όμως μόνον με ευχες; αρκούν; και όμως.. αρκούν.. για να […]

Read More

στη Ρήγισσα του Ουρανού μου !

Κάθε φορά που εχουμε εκλογές με πιάνει μια κατάθλιψη. Ή μάλλον καλύτερα μια θλίψη. Η αγάπη μου για τη Γυναίκα άρχισε σχεδόν ταυτόχρονα με την αγάπη μου για το Ραδιόφωνο. Ίσως το ένα να ήταν […]

Read More