Οι ζωές μας δεν μας ανήκουν. Από τη γεννησή μας έως τον θανατό μας, είμαστε δεμένοι με άλλους. Στο παρελθόν και στο μέλλον..
Αγνώστου (1962- )
Text or shortcode

Σκέψεις μου

σχόλιο στο Σχόλιο και έρως γενικά

Ο Άνθρωπος, το Βιβλίο, ο Άλλος, ο Τρίτος, η Νέα. Πριν από πολλά χρόνια, ένας πολύτιμος Άνθρωπος μου δώρισε ένα Βιβλίο. Συγκλονίσθηκα. Το έφαγα ζωντανό, προσπάθησα να το ενσωματώσω στα γονίδια μου. Ήταν κάτι δικό […]

Read More

Poste restante..

Το κείμενο αυτό ήταν προγραμματισμένο να εμφανιστεί στις 19.6.2012, ημέρα των γενεθλίων μου. Ήταν μια τελευταία ελπίδα κόντρα στην κοροϊδία… Η ελπίδα τελικά πέθανε, οπότε επαναπρογραμματίστηκε για να εμφανιστεί την 27η Ιουνίου 2012. Σαν δώρο […]

Read More

Τρεμώδες, τρομώδες, κρεμώδες και γλοιώδες παραλήρημα..

Μετά από 10 μέρες, η σιωπή έσπασε τις νότες που άκουγα καθημερινά. Τα χέρια μου άρχισαν να τρέμουν.. Δεν το πρόλαβα. Ξανά χτύπος. Φωνή ξένη, επιτακτική. Έχει δεν έχει δίκιο, θα γίνει η επιθυμία προσταγή. […]

Read More

Η πριγκήπισσα μου..

-αυτή εδώ την φωτογραφία αρέσκομαι. γιατι φαινεται η αλήθεια της. και εχει μια απίστευτη ηρεμία ύπαρξης. και απο την άλλη μοιάζετε τοσο μα τοσο πολυ, όχι τοσο εξωτερικα αλλα στην γευση που αφηνετε στη θωρια […]

Read More

Όχι άλλα τραγούδια με μοτοσυκλέτες..

Αυτόματη γραφή. Γυρνάς σπίτι και είσαι θολωμένος. Χίλια πράγματα και στα έχουν πρήξει κάνα δυο με αυτεπάγγελτες ενδοσκοπήσεις, ΣΟΥ. Who the fuck are you? Nobody knows the trouble i’ve seen, nobody but … που θάλεγε […]

Read More