Θα βγάλω το καπέλο μου, να υποκλιθώ στο τέρας θα κυνηγάω τα θέλω μου κι ας μου τα παίρνει ο αέρας θα κυνηγάω τα θέλω μου, όσο μακριά κι αν πάνε τριάντα χρόνια τα ‘διωχνα, μα εκείνα μ’ αγαπάνε κι αν με τρομάξει ο φόβος μου ή ο λογοκριτής μου άσε να δώσει απάντηση για μένα ο ποιητής μου
Λίνα Νικολακοπούλου
Text or shortcode

Blog

Η ζωή σου, ένα τραγούδι..

Από περιέργεια υπάρχεις και απο καραγκιοζηλίκι.. Εισαγωγή: Από τα 0 έως τα 4-5.. Αναρωτιέσαι.. Τι είναι αυτό που ζώ; Ανοίγεις τα μάτια σου και ο κόσμος ειναι ξένος. Δεν καταλαβαίνεις πολλά.. Μόνος σου κλαίς, μόνος […]

Read More

και εγώ σ’ αγαπώ, γαμώ το Χριστό μου..

13 Ιανουαρίου 2018. Και κάτι τόσο δυνατό, όσο ο θάνατος του Τζιμάκου, για να με κάνει να γράψω, η μάλλον καλύτερα, να δημοσιεύσω κάτι. Είχα να λυπηθώ τόσο πολύ, από τις 16 Ιουλίου του 2012, […]

Read More

20€, κάτι κέρματα και 70% μπαταρία..

Ήταν ένα πολύ ζεστό απόγευμα, ευτυχώς είχα κατεβάσει τα στόρια στην κρεβατοκάμαρα και δεν χρειαζόταν κλιματισμός, οπότε ο ύπνος με πήρε εύκολα και βαθειά.. Ξύπνησα ιδρωμένος, με μια περίεργη ένταση στο κορμί, απο ένα όνειρο.. […]

Read More

Μικροαστικά και ακροαστικά

Και να, εκεί που έχεις μιά έντονη και διακαή επικοινωνία, συμβαίνει ένα “ατυχηματάκι”. Έφαγες λίγο παραπάνω και νύσταξες, ήταν ζεστό το πάπλωμα και κοιμήθηκες λίγο παραπάνω και τι βλέπεις από την απέναντι μεριά; Απολύτως τίποτε. […]

Read More

Ένα πρωϊνό στιχάκι..

Ήταν μια δύσκολη μέρα, που την ακολούθησε μια δυσκολότερη νύχτα.. Είχε καταφτάσει μια εντολή έξωσης για το μαγαζί, επειδή είμαστε 1,5-2 ενοίκια πίσω.. Έτρεχα όλο το μεσημέρι στα τηλέφωνα με τους δικηγόρους, το απόγευμα είχαμε […]

Read More