αντί να βλέπεις τα αστέρια και να σκέφτεσαι το καταπιεσμένο παιδί που βρίσκει την ηρεμία του στη μουσική και στον ουρανό, σκέψου τι έβλεπες όταν..
Αγνώστου (1962- )
Text or shortcode

Blog

Η μελαγχολία του να βλέπεις την Μελαγχολία

Πολλοί διαφορετικοί άνθρωποι, με ένα κοινό τέλος. Στο έργο. Δύο διαφορετικοί άνθρωποι, με χωριστό τέλος. Στο κρεβάτι μου. Τόσο μαζί, γυμνοί και εραστές και τόσο μόνοι. μελαγχολία, βλέποντας την Μελαγχολία. Εκεί τουλάχιστον είχε happy end. […]

Read More

…οι μερακλίδικες καρδιές δεν ξέρουν απο στρατηγικές

Πίστευα ακόμα στον Άη-Βασίλη. Παραμονές χριστουγέννων, έγραψα ένα γράμμα και ζητούσα να μου φέρει μιά κιθάρα. Είχα δεί έναν γείτονα, γύρω στα 18 να κάθεται στα σκαλάκια του σπιτιού του με μιά κιθάρα και γύρω […]

Read More

Η 19η τρύπα (limbo)

Αφορμή για το κείμενο αυτό στάθηκε μια ταινία που είδα χθες το βράδυ, η “Μελαγχολία” του Λάρς φον Τρίερ. Ακόμα μια φορά δυνατός μέσα από σενάριο, σκηνοθεσία, εικόνα και ήχο, ποίηση στον Ευρωπαϊκό κινηματογράφο. “Too […]

Read More

Καλή χρονιά με ξένα κόλλυβα..

Η πρώτη είδηση που έμαθα την πρώτη μέρα του χρόνου ήταν για έναν φίλο που πέθανε, από καρδιά, στα σαράντακάτι του, αφήνοντας πισω του δυό αγγελούδια 7-8 χρονών και τη σύζυγο του να τα προσέχει. […]

Read More

για έναν έρωτα που δεν πρόλαβα να χαρώ..

..πριν τριάντα χρόνια.. Φριχτούγεννα, τέλη δεκαετίας του ‘70. Σχολικός έρωτας η Σοφία. Εγώ στο σχολείο δηλαδη, αυτή έναν χρόνο μεγαλύτερη διάβαζε να ξαναδώσει. Είχαμε γνωριστεί Χριστούγεννα στο πάρτυ της αδελφής της, που τα είχε με […]

Read More