Στις 6:22… γυμνός..
γραμμένο στις 6:22.. χωρίς γυαλιά. Γυμνός. κάθε ξημέρωμα στύβω τα μαξιλάρια. μονος. το μόνο που βγαίνει είναι ευχές. πότε-πότε και κάποιο άρωμα. τι να κάνεις όμως μόνον με ευχες; αρκούν; και όμως.. αρκούν.. για να […]
στη Ρήγισσα του Ουρανού μου !
Κάθε φορά που εχουμε εκλογές με πιάνει μια κατάθλιψη. Ή μάλλον καλύτερα μια θλίψη. Η αγάπη μου για τη Γυναίκα άρχισε σχεδόν ταυτόχρονα με την αγάπη μου για το Ραδιόφωνο. Ίσως το ένα να ήταν […]
Αυτί με αυτί δε σμίγει..
Πρώτα από όλα συγνώμη για το κενό.. Αντί να υπάρχει ροδόνερο υπήρχε πύον και προτίμησα να απέχω.. Δεύτερον, δείτε το βιντεο αυτό, κρατάει 32 λεπτά, δεν θα είναι χάσιμο χρόνου, σας το υπόσχομαι. Προσέξτε τον […]
με βαριά μοτοσυκλέτα μες τα σκέλη
Εδώ εγκαινιάζεται μια νέα κατηγορία, η “Άρλεκιν”. Την ιδέα μου την έδωσε ο Στάθης Παναγιωτόπουλος, με 2-3 κείμενα που δημοσίευσε στο Μπισκότο και στο skylos.gr Η γραφή του Άρλεκιν είναι διαφορετική. Πάντα σε τρίτο πρόσωπο, […]
Η μελαγχολία του να βλέπεις την Μελαγχολία
Πολλοί διαφορετικοί άνθρωποι, με ένα κοινό τέλος. Στο έργο. Δύο διαφορετικοί άνθρωποι, με χωριστό τέλος. Στο κρεβάτι μου. Τόσο μαζί, γυμνοί και εραστές και τόσο μόνοι. μελαγχολία, βλέποντας την Μελαγχολία. Εκεί τουλάχιστον είχε happy end. […]